Lees hier een paar reacties van cursisten over deze workshop over gezondheidsvragen en afvallen

Polio
Met mij gaat het heel goed. Ik voel me vanaf deze workshop heel blij, net of er een last van mijn “hart’ is gevallen.
Natuurlijk wil ik jou ook blij maken en ga ik proberen om te vertellen hoe het in de opstelling is gegaan al vind ik het wel lastig hoe te beginnen.
In mijn jeugd heb ik polio opgelopen waardoor mijn rechterarm verlamd is. In de opstelling gingen we op zoek naar de oorzaak. We zijn in de vrouwenlijk terug gegaan tot aan de 6e generatie en hebben we dat gezin opgesteld, met de ziekte polio als abstract gegeven. De reactie van mijn bet-bet-betovergrootmoeder op de polio was zeer heftig. Voor mij werd het duidelijk dat daar de oorzaak ligt. Het was haar verdriet en de ‘polio’ hoorde bij haar: Zij kon niet handelen in haar leven zoals zij graag wilde. Dat verdriet kan ik nu loslaten omdat het niets met mij te maken heeft!
Dit inzicht geeft mij veel verlichting en maakt mij heel blij. Naast dit inzicht ben ik ook blij met een andere opstelling waarin ik in deze workshop ook terecht kwam: n.l. het verdriet om een kindje van een dag oud. Het was ook mijn verdriet om een niet gekregen maar zeer gewenst kind.
Elisabeth het was een heel bijzondere dag die ik nog lang met warme gevoelens zal heugen.
Veel liefs van Anneke

Afvallen
Er is veel verschoven sinds deze opstelling. Ik kon zien dat mijn oma zo bezig was met het jonge gehandicapte zusje van mijn moeder dat ze er niet voor mijn moeder kon zijn. Het gebrek aan liefde dat mijn moeder daardoor ervaren heeft, is doorgegeven aan mij: ik ervoer ook een gebrek aan liefde van mijn moeder. Ze was veel weg in mijn kinder- en tienertijd en dat nam ik haar altijd kwalijk. Dan hield ik afstand en wees haar luidkeels op haar zwakke plekken om haar 'terug te pakken' (niet gek dat puberteit zo'n slechte naam heeft).
In de opstelling zag en begreep ik dat de grenzen van mijn moeder op hele andere plekken liggen dan mijn grenzen: ik wil graag bij haar op schoot kruipen (want ik heb behoefte aan die gemiste liefde) en haar grens ligt op een afstand van een paar meter. Andersom mis ik dat ze niet dichter bij mij komt. Toen jij me in de opstelling liet zien dat ik het gebrek aan liefde van mijn moeder probeer op te vullen begreep ik dat wel: ik wilde meer! Kom op met die liefde!
Maar dat mijn moeder simpelweg niet meer kon geven kwam voor mij als een complete verrassing. Door tegen mijn moeder (tegen degene die mijn moeder representeerde in de opstelling en later ook in het echt tegen mijn moeder) te zeggen dat ik genoeg heb aan de liefde die zij mij gegeven heeft, kwam ik dichter bij mijn eigen liefde. En die blijkt heel groot te zijn!
Maar toen jij dit doortrok naar afvallen vielen de kwartjes: ik had nooit enorme vreetbuien, ik at gewoon drie keer per dag, maar wel altijd erg veel. Ik had namelijk niet snel genoeg, ik wilde meer! Ik probeerde de liefde van mijn moeder te compenseren met eten! En gek genoeg had ik dat verstandelijk waarschijnlijk allang begrepen, maar door het in de opstelling te zien is het level van begrijpen over overstegen. Het is een beseffen, een weten geworden.
Het kost me nu dan ook geen moeite om minder te eten. En als ik een onbedwingbare trek krijg in extra eten of lekkers, dan hoef ik me alleen maar te herinneren dat ik genoeg heb aan de liefde die ik heb gekregen en zelf over een enorme lading liefde beschik, en dan verdwijnt mijn trek als sneeuw voor de zon!
Ik ben nu bewust bezig met hoeveel eten eigenlijk genoeg is en ik eet zeker de helft van wat ik normaal wegwerkte.
En het grappige is dat ik veel betere gesprekken met mijn moeder heb ook, sinds dit alles is uitgesproken. Ik begrijp beter waar haar grenzen liggen en ik ga er niet meer zo snel overheen. Er is du ook veel minder snel ruzie of onenigheid. Ik voel me ook veel rustiger, bij min moeder, maar ook in het algemeen. Zelfs de relatie met mijn man en dochter is evenwichtiger geworden. Ik ben immers niet meer afhankelijk van hen liefde.
Enorm bedankt!" Veel succes met de opstellingen! Liefs! een cursist.

Alles heeft voor mij een belangrijke rol gespeeld in de workshop. Alles en iedereen is met elkaar verbonden. De workshop was erg belangrijk voor mij. De integriteit vond ik het meest bijzonder. Ik kom zeker nog een keer met jullie in contact!
Een cursist

De meeste indruk heeft op mij de opstelling van een medeworkshopper gemaakt; mijn rol hierin gaf mij heel veel inzicht over mezelf. Ik vond de workshop erg goed. Het bijzondere aan de workshop vind ik dat je uit iedere opstelling zelf ook wat leert. Het was erg fijn dat de groep niet te groot was. Ik vond de plek heel fijn en rustig!
Een cursist