Het Innerlijke Kind
Als je naar deze afbeelding kijkt, realiseer je hoe teer en broos zo'n klein kindje is. Deze kleine wezentjes worden volwassen en zoeken zich een weg door het leven. Ieder ontwikkelt zich op een eigen manier en de meeste kwaliteiten kunnen zich onbelemmerd ontwikkelen om ons te maken tot wie we zijn. Prachtmensen!!!Hoe geweldig zou het zijn als we een goed contact hebben met ons Ware Zelf, en in volle harmonie ons Zelf Zijn kunnen leven vanuit onze eigen Zijn en Bewustzijn.
We spreken van ons Innerlijke Kind als we praten over dat stukje dat ons gescheiden
houdt van ons Ware Zelf. Dat stukje Zelf dat kind gebleven is en nog niet volwassen kan zijn.Deze scheiding ontstaat bijvoorbeeld als we op een bepaald moment in onze leven met iets pijnlijks geconfronteerd worden dat we niet op de juiste manier kunnen verwerken en een plek geven. Het leven gaat verder, de tijd verstrijkt en de pijn gaat onder in de grote oceaan der levenservaringen.
We zullen er waarschijnlijk later ook niet meer aan terugdenken en andere zaken verlangen onze aandacht. Als we jaren later besluiten er toch iets aan te gaan doen omdat het gedrag ons begint te storen, weten we de oorsponkelijke oorzaak van het dilemma niet meer te achterhalen. Die pijn is opgeslokt in de grote oceaan vol ervaringen en heeft nooit een plekje gekregen.
Het gaat hier om een pijn die de meesten van ons als een dierbaar goed koesteren, iets waar je heel voorzichtig mee omgaat en waar de meesten geen contact mee durven te maken. Maar we vergeten dat we de pijnlijke ervaringen die we in onze kindheid hebben opgedaan zijn tegengekomen en gezien hebben vanuit het kinderlijke bewustzijn van destijds. Nu kunnen we met eenzelfde pijn heel anders omgaan en kunnen ons dan ook niet voorstellen dat we er toen zo onder hebben geleden. Omdat we er op dat moment niet mee om konden gaan en het toch verwerkt moet worden komen we het steeds weer tegen, dwz worden we er steeds weer aan herinnerd tot we de pijn een plekje hebben kunnen geven.
Niet alleen pijnlijke ervaringen, ook het leven in deze drukke maatschappij draagt er aan bij dat wij niet ons Ware Zelf altijd kunnen leven zoals we eigenlijk zouden wensen.
Om ons Innerlijke Kind volwassen te laten worden is het belangrijk dat alle pijnlijke ervaringen uit het verleden die ons in de weg staan en belemmeren in een vrij denken en handelen een plek krijgen. Verdriet, woede of angst wil gezien worden en kunnen we daarna in ons leven integreren. Pas dan kunnen we ons vrij voelen en ZIJN WE VRIJ!!!
Een vrouw die ik tot in het diepst van mijn hart bewonder is Elisabeth Kübler-Ross. Ik prijs me gelukkig dat ik haar en leden van haar
staf persoonlijk heb mogen ontmoeten en beter heb leren kennen. Workshops die ik met deze prachtige mensen heb gedaan hebben mijn leven
ingrijpend veranderd. Het werk van Elisabeth is baanbrekend. In eerste instantie is zij bekend geworden door de noden en behoeften van stervende personen te doorgronden en te publiceren. Maar daarnaast heeft zij ook echt baanbrekend werk gedaan door workshops aan te bieden waarin mensen met hun gevoelens leren omgaan, hun angsten, verdriet en woede een plek te geven in hun leven.
Het zinnetje dat ik van haar geleerd heb en in mijn hoofd is gebleven is:
"het moet gezegd worden, je moet het zeggen!"
Elisabeth neemt de mensen aan haar hart, ongeacht hun afstamming of wat dan ook.
Zij ziet de mens vanuit het diepst van haar ziel en kijkt tot in het diepst van hun ziel !!!
In workshops of sessies Werken aan ons Innerlijke Kind kijken we door de ogen van het kind naar de gebeurtenissen van toen.
Klik hier om enige reacties te ervaren